Αρθρώσεις & Μύες (Κατάγματα στα κατοικίδια)

Τα κατάγματα, δηλαδή το μερικό ή πλήρες σπάσιμο ενός ή περισσότερων οστών, δεν αποτελούν ασυνήθιστο είδος τραυματισμού στα κατοικίδια και οι τρόποι αντιμετώπισής τους διαφέρουν αρκετά, κατά περίπτωση.


Πώς θα ξέρω εάν το κατοικίδιό μου έχει κάποιο κάταγμα;
Εάν παρατηρήσουμε ότι το κατοικίδιό μας έχει τραυματιστεί, μπορεί να είναι δύσκολο να καταλάβουμε πόσο σοβαρό είναι. Το εξάρθρημα και το διάστρεμμα των αρθρώσεων και των συνδέσμων, μπορεί να έχουν πολύ παρόμοια συμπτώματα με ένα κάταγμα. Εάν το κατοικίδιό μας τραυματιστεί, μπορεί να πονάει, να έχει την τάση να κρυφτεί ή ακόμα και να γίνει επιθετικό όταν προσπαθήσουμε να το αγγίξουμε, επομένως μπορεί να είναι δύσκολο να εκτιμήσουμε τι ακριβώς συνέβη.
Μερικά πράγματα που πρέπει να προσέξουμε είναι τα παρακάτω:

  • Πληγές, οίδημα (πρήξιμο) και μώλωπες
  • Σοβαρή χωλότητα (το ζώο κουτσαίνει), συμπεριλαμβανομένης της κατάστασης που το ζώο αποφεύγει να βάζει βάρος στο πόδι που πονάει ή ακόμα και όταν περπατάει στις μύτες των ποδιών, αγγίζοντας για λίγο το έδαφος με τα δάχτυλα, καθώς περπατάει
  • Κλάμα, κραυγές ή γρύλισμα όταν πλησιάζει κάποιος
  • Το ζώο κρύβεται, δεν τρώει, δεν πίνει νερό
  • Δεν θέλουν να τα αγγίξουμε ή αντιδρούν με αγωνία, φόβο ή επιθετικότητα όταν τα αγγίζουμε

 

Τι πρέπει να κάνουμε αν πιστεύουμε ότι το κατοικίδιό μας υπέστη κάποιο κάταγμα;
Εάν το κατοικίδιό μας εμφανίζει κάποιο από τα παραπάνω συμπτώματα ή εάν απλώς ανησυχούμε για την πιθανότητα ύπαρξης κάποιου κατάγματος, καλό θα είναι να επικοινωνήσουμε με τον κτηνίατρό μας. Η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία, είναι ζωτικής σημασίας για την αντιμετώπιση και το βαθμό επούλωσης και αποκατάστασης ενός κατάγματος, επομένως σε περίπτωση υποψίας είναι καλύτερα να μην καθυστερήσουμε την επίσκεψη στον κτηνίατρο. Κατά τη διάρκεια της αναμονής μας στον κτηνίατρο, είναι σκόπιμο να κρατήσουμε το μικρό μας φίλο σε ένα μικρό χώρο, όπως ένα δωμάτιο ή κλουβί και να περιορίσουμε το περπάτημα, όσο το δυνατόν περισσότερο. Δεν έχει νόημα να μπούμε στον πειρασμό να βάλουμε από μόνοι μας κάποιο νάρθηκα ή επίδεσμο στο κατοικίδιό μας. Με τις γάτες και τους μικρόσωμους σκύλους, πρέπει να είμαστε πιο προσεκτικοί όταν τα σηκώνουμε και τα παίρνουμε αγκαλιά, καθώς πρέπει να προσέχουμε ώστε το πόδι που πονάει να είναι από την έξω πλευρά και όχι από την πλευρά που ο μικρός μας φίλος ακουμπάει πάνω μας, ώστε να μην πιέζεται και πονάει. Οι μεγαλόσωμοι σκύλοι από την άλλη πλευρά, μπορεί να χρειάζονται κάποια βοήθεια για να περπατήσουν. Μια τυλιγμένη πετσέτα, γύρω από τον κορμό του ζώου, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να υποστηρίξει το σωματικό του βάρος.

 


Πώς θα διαγνώσει ο κτηνίατρός μας ένα κάταγμα;
Ο κτηνίατρός μας θα εξετάσει αρχικά το κατοικίδιό μας. Θα κοιτάξει το πόδι που πονάει και θα κάνει έναν ενδελεχή έλεγχο για να βεβαιωθεί ότι το κατοικίδιό μας δεν έχει άλλους τραυματισμούς, πληγές ή εσωτερική αιμορραγία. Αφού ολοκληρωθεί η κλινική εξέταση του μικρού μας φίλου, ο κτηνίατρος θα συζητήσει μαζί μας για τις επιλογές διάγνωσης και θεραπείας με βάση την κατάσταση υγείας του κατοικίδιού μας. Συχνά απαιτούνται αρκετές ακτινογραφίες για να επιβεβαιωθεί το κάταγμα και το είδος του, ώστε να προγραμματιστεί η καταλληλότερη θεραπεία. Οι ακτινογραφίες, συνηθέστερα, λαμβάνονται με το ζώο σε ηρέμηση ή αναισθησία, καθώς πρόκειται για μια διαδικασία που απαιτεί την πλήρη ακινητοποίηση του ζώου. Μπορεί να χρειαστεί η χορήγηση αναλγητικών και ενδοφλέβιου ορού, πριν ή  κατά τη διάρκεια της ακτινογραφίας, για την ανακούφιση του κατοικίδιού μας από τον πόνο και για την σταθεροποίησή του, ειδικά εάν το ζώο μας βρίσκεται σε κατάσταση σοκ.


Πώς θα αντιμετωπιστεί το κάταγμα;
Όλα τα κατάγματα είναι διαφορετικά: από μεγάλα ανοιχτά κατάγματα μέχρι μικρά ραγίσματα. Τα κατάγματα ταξινομούνται, είτε ως «ανοιχτά», όπου υπάρχει μια πληγή που εκθέτει το οστό ή ως «κλειστά». Περαιτέρω ταξινομούνται με βάση τον τρόπο που έχει σπάσει το οστό, δηλαδή εάν υπάρχει μία καταγματική γραμμή («απλά») ή πολλά κομμάτια οστού («συντριπτικά») και εάν επηρεάζονται πολλά διαφορετικά οστά. Τα παρεκτοπισμένα κατάγματα είναι εκείνα, όπου τα σπασμένα άκρα του οστού έχουν υποστεί σημαντική παρεκτόπιση, δεν είναι ευθυγραμμισμένα και χρειάζονται ανάταξη.
Όλοι αυτοί οι τύποι καταγμάτων υποδεικνύουν την ύπαρξη πολλών διαφορετικών τρόπων αντιμετώπισής τους. Ο στόχος της θεραπευτικής αντιμετώπισης και αποκατάστασης είναι να βοηθήσει το σώμα του κατοικίδιού μας να επουλώσει το κάταγμα και να επαναφέρει το άκρο στην ορθή του κίνηση. Όλα τα κατοικίδια που έχουν υποστεί κάποιο κάταγμα χρειάζονται ανακούφιση από τον πόνο και ξεκούραση, αλλά οι ιδιαιτερότητες της εκάστοτε θεραπείας θα εξαρτηθούν από τον τύπο του κατάγματος, από την συνύπαρξη άλλων ασθενειών ή τραυματισμών, την ηλικία και την ιδιοσυγκρασία του μικρού μας φίλου και τυχόν οικονομικούς λόγους.

Παρακάτω υπάρχουν μερικές από τις κοινές μεθόδους αντιμετώπισης των καταγμάτων:

  • Απλά, κλειστά και σταθερά κατάγματα μπορεί να μην απαιτούν χειρουργική επέμβαση. Τα γύψινα εκμαγεία δεν χρησιμοποιούνται ευρέως στην κτηνιατρική. Οι νάρθηκες χρησιμοποιούνται συχνότερα, ωστόσο δεν πρέπει να αποτελούν την εύκολη λύση. Η φροντίδα του νάρθηκα στο σπίτι είναι εξαιρετικά σημαντική, καθώς μπορεί να προκύψουν επιπλοκές. Πρέπει να διατηρείται καθαρός και στεγνός και να ελέγχεται τακτικά. Το κατοικίδιο ζώο μας θα χρειαστεί αυστηρό περιορισμό και ξεκούραση, ώστε να επιτρέψει στο οστό να επουλωθεί. Ο τακτικός έλεγχος από τον κτηνίατρο μας είναι απαραίτητος.

Όλα τα ανοιχτά κατάγματα απαιτούν χειρουργική επέμβαση, όπως και τα περισσότερα συντριπτικά κατάγματα. Ορισμένες από τις χειρουργικές επεμβάσεις περιλαμβάνουν:

  • Εσωτερική οστεοσύνθεση: τα θραύσματα οστών συγκρατούνται στη θέση τους με μια μεταλλική πλάκα που βιδώνεται στα κομμάτια και τα συγκρατεί.
  • Ενδομυελική ήλωση: ένας ισχυρός μεταλλικός ήλος τοποθετείται κάτω από το κέντρο του οστού για να συγκρατεί την περιοχή του κατάγματος ενωμένη. Συνήθως αυτό συνδυάζεται με σύρματα ή άλλα εμφυτεύματα και δεν χρησιμοποιείται μόνο του.
  • Εξωτερική οστεοσύνθεση: πολλές βελόνες εισάγονται μέσω του δέρματος στα θραύσματα του οστού και συγκρατούνται στο εξωτερικό του ποδιού με μεταλλικά πλαίσια και σφιγκτήρες. 
  • Σε πολύ περίπλοκα κατάγματα μπορεί να χρησιμοποιηθεί συνδυασμός των παραπάνω τεχνικών.

Εάν το κάταγμα είναι ιδιαίτερα σοβαρό ή εάν οι άλλες μέθοδοι θεραπείας δεν είναι κατάλληλες, υπάρχει μια ακόμα επιλογή:

  • Ακρωτηριασμός: τα κατοικίδια συχνά τα πάνε πολύ καλά και μπορούν να περπατήσουν και με τρία άκρα, και η χειρουργική επέμβαση έχει ταχύτερη ανάρρωση από την αποκατάσταση ενός κατάγματος.

Ο κτηνίατρός μας θα συζητήσει μαζί μας εκτενώς για όλες τις πιθανές επιλογές προτού καταλήξει στην ενδεδειγμένη μέθοδο αντιμετώπισης.


Πόσο καιρό θα χρειαστεί για να αναρρώσει το κατοικίδιό μου;
Τα κατάγματα χρειάζονται γενικά τουλάχιστον 6 έως 8 εβδομάδες για να επουλωθούν, ωστόσο αυτό ποικίλλει ανάλογα με την ηλικία του ζώου, τον τύπο του κατάγματος και τη μέθοδο αντιμετώπισης που επιλέγεται. Τις πρώτες μέρες το κατοικίδιο μας μπορεί να χρειαστεί να μείνει στο κτηνιατρείο για παρακολούθηση, για να του χορηγηθούν αναλγητικά και αντιβιοτικά εάν χρειαστεί. Στη συνέχεια πιθανότατα θα μπορέσουμε να το πάρουμε πάλι σπίτι και να συνεχίσει την ανάρρωσή του εκεί. Σε αυτό το διάστημα, ο μικρός μας φίλος θα χρειαστεί ξεκούραση και έτσι ένα κλουβί ή ένα crate θα βοηθήσει για να περιορίσουμε την κίνησή του. Στο κατοικίδιό μας δεν θα αρέσει ιδιαίτερα ο υποχρεωτικός περιορισμός και η επιβεβλημένη ανάπαυση, επομένως κάποια παιχνίδια απασχόλησης μπορεί να βοηθήσουν στο να κρατήσουμε το μικρό μας φίλο απασχολημένο και χαρούμενο. Σταδιακά θα του επιτρέψουμε να αυξήσει την κινητικότητά του στο χώρο, και μπορούμε να του επιτρέψουμε να βγει σε ένα δωμάτιο και στη συνέχεια στο υπόλοιπο σπίτι. Ο κτηνίατρος θα πρέπει να εξετάζει το κατοικίδιο μας τακτικά καθ' όλη τη διάρκεια της ανάρρωσής του για να παρακολουθεί την πρόοδο της επούλωσης. Θα χρειαστούν ακτινογραφίες κατά τη διάρκεια της περιόδου αποκατάστασης για να εκτιμηθεί η πορεία επούλωσης του κατάγματος και επίσης για τον εντοπισμό τυχόν προβλημάτων.


Θα αναρρώσει πλήρως το κατοικίδιό μου;
Τα κατοικίδια έχουν εκπληκτικές ικανότητες ανάρρωσης και με την έγκαιρη θεραπεία και την κατάλληλη μετέπειτα φροντίδα, τα περισσότερα τα πάνε πολύ καλά και επιστρέφουν κανονικά στις δραστηριότητές τους. Εάν το κάταγμα έχει επηρεάσει μια άρθρωση (αγκώνα/ισχίο κ.λπ.), τότε μπορεί να μην ανακτηθεί η πλήρης λειτουργικότητα και είναι πιθανό να δημιουργηθεί αρθρίτιδα. Η διάρκεια και η δυσκολία της ανάρρωσης εξαρτάται συνήθως από τη σοβαρότητα του αρχικού κατάγματος και από το πόσο γρήγορα αντιμετωπίστηκε.
Υπάρχουν ορισμένες επιπλοκές που μπορεί να εμφανιστούν:

  • Λοίμωξη: είναι πιο συχνή στα ανοιχτά κατάγματα, όπου μπορεί να υπάρχει ένα μολυσμένο τραύμα. Στο σημείο του κατάγματος μπορεί να εισέλθουν βακτήρια, ειδικά εάν υπάρχουν βελόνες, ήλοι ή πλάκες τοποθετημένες εκεί, να πολλαπλασιαστούν πολύ γρήγορα και να προκαλέσουν λοίμωξη. Αυτή η λοίμωξη μπορεί να είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπιστεί και θα επιβραδύνει σημαντικά τον ρυθμό επούλωσης, επομένως πρέπει να αντιμετωπιστεί γρήγορα.
  • Επιπλοκές που σχετίζονται με την τοποθέτηση κάποιου εμφυτεύματος: τα εμφυτεύματα μπορεί να χαλαρώσουν, να μετακινηθούν ή να προκαλέσουν προβλήματα στην αποκατάσταση του κατάγματος. Αυτή η περίπτωση δεν συναντάται συχνά και συνήθως μπορεί να διορθωθεί με περαιτέρω χειρουργική επέμβαση για την αναπροσαρμογή της θέσης των εμφυτευμάτων, ωστόσο μπορεί να προκληθούν προβλήματα στη διαδικασία επούλωσης του οστού. 
  • Λανθασμένη/καθυστερημένη επούλωση: περιστασιακά το οστό μπορεί να επουλωθεί εκτός ευθυγράμμισης ή να χρειαστεί, για οποιοδήποτε λόγο, μεγαλύτερο χρονικό διάστημα για να επουλωθεί απ’ όσο χρειάζεται στην πραγματικότητα.

Αυτές οι επιπλοκές δεν εμφανίζονται συχνά και τα περισσότερα κατάγματα θα επουλωθούν καλά. Ωστόσο, τα καλύτερα αποτελέσματα επιτυγχάνονται με τη γρήγορη αντιμετώπιση, με την καθοδήγηση του κτηνιάτρου μας για την καλύτερη μέθοδο θεραπείας και με τη συμμόρφωση με τον αυστηρό περιορισμό και την ανάπαυση του κατοικίδιού μας, καθώς το άκρο επουλώνεται. Εάν ανησυχούμε ότι το κατοικίδιό μας μπορεί να έχει σπάσει κάποιο άκρο, τότε θα πρέπει να επικοινωνήσουμε με τον κτηνίατρό μας το συντομότερο δυνατό.

 


Πηγή: www.vetlexicon.com

Αρθρώσεις & Μύες (Οστεοαρθρίτιδα Αλόγου)

Η οστεοαρθρίτιδα είναι μια συνηθισμένη ασθένεια στα άλογα. Πρόκειται για μια προοδευτική εκφυλιστική κατάσταση. Δεν υπάρχει θεραπεία, ωστόσο συχνά μπορεί να αντιμετωπιστεί.

Η οστεοαρθρίτιδα (επίσης γνωστή ως «αρθρίτιδα» και «εκφυλιστική ασθένεια των αρθρώσεων») είναι μια εκφυλιστική κατάσταση των αρθρώσεων με αποτέλεσμα τη διάβρωση και τη φλεγμονή του χόνδρου των αρθρώσεων. Ο αρθρικός χόνδρος έχει πολύ περιορισμένη ικανότητα να επανέλθει στην αρχική του κατάσταση, οπότε η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη. Οποιοσδήποτε τραυματισμός ή προσβολή της άρθρωσης μπορεί να οδηγήσει σε οστεοαρθρίτιδα. Οι περισσότερες περιπτώσεις οφείλονται σε φθορά της άρθρωσης.

Τα άλογα είναι μεγαλόσωμα ζώα, πολύ βαριά και πιέζουν με τεράστιες δυνάμεις τις αρθρώσεις τους. Άλλες αιτίες είναι οι τραυματισμοί σε συνδέσμους ή στα οστά (κατάγματα) και φλεγμονές που προκύπτουν από  μολύνσεις.

Πώς αναγνωρίζω την οστεοαρθρίτιδα;

Τα συμπτώματα της οστεοαρθρίτιδας περιλαμβάνουν:

  • Χωλότητα (αυτό μπορεί να είναι το μόνο σημάδι στις περισσότερες περιπτώσεις).
  • Οίδημα των αρθρώσεων.
  • Πόνος όταν κάμπτουμε την άρθρωση.
  • Αυξημένη κυρτότητα του σώματος μετά από κάμψη της άρθρωσης.

Τι πρέπει να κάνω εάν το άλογό μου έχει αυτά τα συμπτώματα;

Θα πρέπει να κλείσετε ένα ραντεβού με τον κτηνίατρο-ιππίατρο σας για να διερευνήσει το πρόβλημα του αλόγου σας. Οι εξετάσεις χωλότητας συχνά εκτελούνται καλύτερα σε νοσοκομείο ιπποειδών για να επιτρέπεται η πλήρης εξέταση και η διερεύνηση με τον κατάλληλο εξοπλισμό. Η εξερεύνηση της χωλότητας είναι εξαιρετικά δύσκολη και μπορεί να είναι πολύ χρονοβόρα.

Τι θα κάνει ο κτηνίατρός μου;

Ο κτηνίατρός σας θα προβεί σε μία συνολική εξέταση του αλόγου για εντοπισμό των πιθανών προβλημάτων. Μετά την εξέταση, τα νευρικά μπλοκ χρησιμοποιούνται για να εντοπίσουν τη χωλότητα ή να επιβεβαιώσουν ότι το πρήξιμο είναι σημαντικό. Αυτό μπορεί να είναι πολύ χρονοβόρο καθώς κάθε εξέταση νευρικού μπλοκ διαρκεί τουλάχιστον 30 λεπτά.

Μόλις εντοπιστεί η χωλότητα, λαμβάνονται  ακτινογραφίες για να προσδιοριστεί η σοβαρότητα του προβλήματος και να βοηθηθεί ο προσδιορισμός μιας αιτίας. Μπορεί να απαιτείται περαιτέρω απεικόνιση, όπως η υπερηχογραφία, η σπινθηρογραφία ή η μαγνητική τομογραφία .Το υπερηχογράφημα χρησιμοποιείται για την εκτίμηση των μαλακών ιστών.Η σπινθηρογραφία χρησιμοποιείται για την αξιολόγηση των οστών εάν οι ακτινογραφίες δεν είναι παραγωγικές. Η μαγνητική τομογραφία είναι διαθέσιμη σε ορισμένες κλινικές και παρέχει πολύ λεπτομερείς εικόνες μαλακών μορίων και οστών.

Η θεραπεία για το άλογό σας εξαρτάται από τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων και μπορεί να περιλαμβάνει:

  • Αναλγητικά και αντιφλεγμονώδη φάρμακα ,όπως φαινυλοβουταζόνη.
  • Αντι-αρθριτικά φάρμακα, όπως πεντοζάνη, υαλουρονικό.
  • Συμπληρώματα διατροφής που περιέχουν θειική γλυκοζαμίνη και / ή θειική χονδροϊτίνη.
  • Ενδο-αρθρικά φάρμακα όπως κορτικοστεροειδή, υαλουρονικό.
  • Αρθροσκοπική χειρουργική επέμβαση –Είναι μία ευεργετική επέμβαση για την άρθρωση (αφαίρεση των θραυσμάτων, αποκοπή του χόνδρου και του αρθρικού υμένα).

Έχω ακούσει ότι η ενδοαρθρική θεραπεία με κορτιζόνη βλάπτει τον χόνδρο - είναι αλήθεια αυτή η άποψη;

Αυτή η άποψη βασίζεται σε πειράματα όπου η κορτιζόνη χρησιμοποιήθηκε σε εξαιρετικά υψηλές δόσεις σε κανονικές αρθρώσεις. Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι χαμηλότερες δόσεις κορτιζόνης σε αρθρώσεις στην πραγματικότητα παρατείνουν τη διάρκεια ζωής του χόνδρου. Αν χρησιμοποιείται προσεκτικά, η κορτιζόνη μπορεί να αυξήσει σημαντικά τη διάρκεια ζωής μιας άρθρωσης.

Επειδή υπάρχουν και κίνδυνοι, όπως συμβαίνει με οποιαδήποτε θεραπεία, συμβουλευτείτε τον κτηνίατρό σας για όλα τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα πριν συμφωνήσετε για ενδοαρθρική θεραπεία.

Τι μπορώ να κάνω για να αποτρέψω το άλογο να εμφανίσει οστεοαρθρίτιδα;

Δεν είναι δυνατόν να προληφθεί η οστεοαρθρίτιδα, ειδικά σε άλογα που υποβάλλονται σε βαριά αθλητική εργασία. Τα μέτρα που μπορείτε να λάβετε για να αποτρέψετε το άλογό σας να εμφανίσει τη νόσο, ειδικά σε νεαρή ηλικία, περιλαμβάνουν:

  • Άριστο σωματικό βάρος (μείωση της πίεσης στις αρθρώσεις και ειδικά των κάτω άκρων).
  • Ισορροπημένη διατροφή.
  • Αποφυγή της εργασίας σε σκληρό έδαφος (μείωση της πίεσης στις αρθρώσεις των κάτω άκρων).
  • Χρήση κρύας θεραπείας (πάγος) μετά από σκληρή δουλειά - θα βοηθήσει στον έλεγχο της φλεγμονής.
  • Τακτική χρήση συμπληρωμάτων διατροφής για την ενίσχυση των αρθρώσεων (αρθροπροστατευτικά προϊόντα όπως θειϊκή γλυκοζαμίνη, θειϊκή χονδροϊτίνη, υδρολυμένο κολλαγόνο, υαλουρονικό νάτριο,MSM).

Αρθρώσεις & Μύες (Προβλήματα Οστών σε Νεαρούς Σκύλους)

Τα κουτάβια συνεχίζουν να μεγαλώνουν και να αναπτύσσονται μετά τη γέννησή τους. Οι μικρόσωμες φυλές ολοκληρώνουν την ανάπτυξή τους στους 12 μήνες, ενώ οι μεγαλόσωμες φυλές, και ιδιαίτερα οι γιγαντόσωμες, μπορεί να φτάσουν στο πλήρες μέγεθός τους μετά τους 18-22 μήνες. Όσο πιο μεγαλόσωμη είναι η φυλή που ανήκει ένας σκύλος, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος εμφάνισης προβλημάτων των οστών και των αρθρώσεων, κατά την περίοδο ανάπτυξης. Κάποιες εξ’ αυτών είναι κληρονομικές, όπως η δυσπλασία του ισχίου και του αγκώνα. Βλάβη μπορεί επίσης να προκληθεί και από κάποιο τραυματισμό.

 


Γιατί ένα κάταγμα είναι τόσο σοβαρό στα κουτάβια;


Τα κουτάβια και οι νεαροί σκύλοι έχουν φοβερές ικανότητες επούλωσης, και τα κατάγματα των οστών, εφόσον αντιμετωπιστούν, μπορούν να αποκατασταθούν γρήγορα και πλήρως. Όταν γεννιέται ένα κουτάβι, στα άκρα κάθε οστού του υπάρχει ένα μαλακό τμήμα το οποίο επιτρέπει στο οστό να συνεχίσει να επεκτείνεται, καθώς το κουτάβι μεγαλώνει. Αυτά τα τμήματα του οστού ονομάζονται επιφυσιακές πλάκες ή πλάκες ανάπτυξης. Πρόκειται για ένα χόνδρο (συζευκτικός) που έχει μαλακότερη σύσταση από το υπόλοιπο οστό, αποτελώντας έτσι το πιο ευαίσθητο σημείο του οστού για ένα αναπτυσσόμενο ζώο. Μόλις ένας σκύλος ολοκληρώσει την ανάπτυξή του και φτάσει σε μέγεθος ενήλικα, οι πλάκες αυτές κλείνουν και αποκτούν τη σύσταση του οστού. Έτσι, οποιαδήποτε βλάβη υποστούν εμποδίζει κατ’ επέκταση τη φυσιολογική ανάπτυξη του οστού. Εάν αυτό συμβεί σε κάποιο πόδι, αυτό μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες και να προκληθεί μέχρι και βράχυνση ή παραμόρφωση των άκρων.

 


Πώς μια επιφυσιακή πλάκα μπορεί να υποστεί βλάβη;


Μερικές φορές, ακόμα και ένα ήπιο χτύπημα χωρίς κάποια εξωτερική πληγή στο δέρμα μπορεί να προκαλέσει τραυματισμό στις πλάκες ανάπτυξης. Γι’ αυτό το λόγο, οποιοσδήποτε τραυματισμός στα οστά ή στις αρθρώσεις των κουταβιών και των νεαρών σκύλων προκύψει, πρέπει πάντα να αναφέρεται στον κτηνίατρο. Μπορεί να είναι απαραίτητο να παρακολουθείται η κατάσταση του τραύματος για εβδομάδες, ακόμα και μήνες, ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν υπάρχει παραμόρφωση του άκρου. Εάν υπάρχει υποψία βλάβης της πλάκας, η θεραπεία πρέπει να ξεκινήσει έγκαιρα για να περιοριστούν οι δυσμενείς επιπτώσεις της διακοπής της διαδικασίας ανάπτυξης των οστών. Η πιο ευάλωτη περιοχή είναι κοντά στο κάτω μέρος των πρόσθιων άκρων, γύρω από την άρθρωση του καρπού, πάνω από την πατούσα. Ακριβώς κάτω από το δέρμα της περιοχής αυτής, εντοπίζεται μια από τις πιο σημαντικές για την ανάπτυξη του ζώου επιφυσιακές πλάκες, καθώς είναι υπεύθυνη για την αύξηση του μήκους των πρόσθιων άκρων.

 


Μπορεί να προκληθεί κάποιο πρόβλημα στα οστά από κακή διατροφή;


Η ισορροπημένη διατροφή είναι πολύ σημαντική για την ανάπτυξη υγιών οστών. Οι σκύλοι των οποίων η διατροφή είναι φτωχή σε ασβέστιο δεν αναπτύσσουν γερά οστά. Τα κουτάβια που τρέφονται κυρίως με κρέας μόνο μπορεί να αναπτύξουν ασθένεια των οστών. Ωστόσο, είναι σημαντικό να τονιστεί ότι μια ισορροπημένη διατροφή αποτελεί το κλειδί για την υγεία ενός κουταβιού, καθώς και οι υπερβολές στη χορήγηση συμπληρωμάτων ασβεστίου μπορεί να είναι εξίσου επικίνδυνες με το να μην προσλαμβάνει αρκετό.
Τα κουτάβια με αδύναμα οστά, εξαιτίας κακής διατροφής, εμφανίζουν πόνο στα άκρα, δυσκολία στο περπάτημα και χωλότητα. Μερικές φορές τα οστά τους είναι τόσο ευπαθή, που εύκολα υφίστανται κάποιο κάταγμα. Η κατάσταση αυτή μπορεί εύκολα να αντιμετωπιστεί με μια υγιεινή ισορροπημένη διατροφή και κρατώντας το κουτάβι μας ξεκούραστο για αρκετές εβδομάδες, ώστε να αποφευχθεί η περαιτέρω βλάβη στα οστά προτού δυναμώσουν. Δυστυχώς, εάν η ασθένεια δεν διαγνωστεί έγκαιρα, μπορεί να προκληθεί σημαντική βλάβη και αυτό μπορεί να περιορίσει την ικανότητα του ζώου να αναπτυχθεί φυσιολογικά, ακόμη και όταν διορθωθεί η διατροφή του.

 


Τι είναι η πανοστεΐτιδα;


Η πανοστεΐτιδα είναι μια επώδυνη πάθηση των οστών που προσβάλλει συχνότερα τους γερμανικούς ποιμενικούς, αλλά μπορεί να επηρεάσει και κάθε αναπτυσσόμενο σκύλο. Συνήθως, ένα κουτάβι κουτσαίνει από το ένα πόδι για μια εβδομάδα περίπου και στη συνέχεια το συγκεκριμένο άκρο μπορεί να επανέλθει και η χωλότητα να εμφανιστεί σε κάποιο άλλο πόδι λίγο αργότερα. Η πάθηση μπορεί να διαγνωστεί με μια ακτινογραφία και οι περισσότερες περιπτώσεις βελτιώνονται από μόνες τους, σε συνδυασμό με φαρμακευτική αγωγή για την ανακούφιση του πόνου. Τα κουτάβια μπορεί να εμφανίσουν επεισόδια πανοστεΐτιδας μέχρι να φτάσουν στην ηλικία 1-2 ετών, στη συνέχεια η κατάσταση υποχωρεί από μόνη της.

 


Ποιες άλλες ασθένειες επηρεάζουν ένα αναπτυσσόμενο κουτάβι;


Μερικά κουτάβια γεννιούνται με γενετικές ασθένειες που έχουν κληρονομήσει από τους γονείς τους. Αυτές οι παθήσεις είναι πιο συχνές σε ορισμένες φυλές σκύλων που εμφανίζουν μια προδιάθεση, σε σχέση με άλλες. Υπάρχουν λίγες γενετικές ασθένειες που επηρεάζουν μεμονωμένα τα οστά, όμως είναι αρκετές αυτές που επηρεάζουν την ανάπτυξη των αρθρώσεων. Από τις πιο γνωστές κληρονομικές παθήσεις των αρθρώσεων, είναι η δυσπλασία του ισχίου.
Ειδικές βαθμολογικές κλίμακες έχουν δημιουργηθεί για ορισμένες κληρονομικές ασθένειες, που επιτρέπουν την έγκαιρη διάγνωση της πάθησης, έτσι ώστε να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα και να αποτραπεί η χρήση του προσβεβλημένου ζώου σε αναπαραγωγικές διαδικασίες, που θα μεταβιβάσουν την ασθένεια στους απογόνους.

 

Οι πρώτοι μήνες της ζωής ενός κουταβιού είναι ιδιαίτερα σημαντικοί για την μετέπειτα ανάπτυξή του. Η υγιεινή διατροφή και η τακτική άσκηση αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για τη σωστή ανάπτυξη του σκύλου μας. Εάν αυτή είναι η πρώτη σας φορά ως ιδιοκτήτης ενός κουταβιού, συζητήστε τις ανησυχίες σας με τον κτηνίατρό σας και θα είναι σε θέση να σας δώσει συμβουλές για όλες τις πτυχές της φροντίδας του μικρού σας φίλου.

 

 

Πηγή: www.vetlexicon.com

expand_less